gototopgototop

Newsletter

Ονοματεπώνυμο:
E-mail:

 

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Η ΑΥΓΗ»
(23 Απριλίου 2014)

ο λαός θα απαντήσει στην επιχειρούμενη παραπληροφόρηση

 

Εντατικοποιείται η προσπάθεια της συγκυβέρνησης και του «συστήματος στήριξης» να αλλοιώσουν την πραγματικότητα και να αποτρέψουν την κοινωνία ώστε να μεταβεί από το χάος στην ανασυγκρότηση.

Τον τελευταίο καιρό γίνεται μόνιμη επίκληση (από την κυβερνητική προπαγάνδα) κυρίως δύο σημείων αναφοράς, που συνιστούν προδήλως παραπληροφόρηση και υποκρύπτουν αποπληροφόρηση. Τα ζητήματα αυτά αφορούν: α) το «πρωτογενές πλεόνασμα» και την «έξοδο στις αγορές», και β) την «αποχώρηση της Τρόικα» και το «τέλος των Μνημονίων».

  • ως προς το «πρωτογενές πλεόνασμα» και την «έξοδο στις αγορές»

Ασφαλώς με βάση το Δημοσιονομικό Δίκαιο υφίσταται «πρωτογενές πλεόνασμα». Ωστόσο δεν επισημειώνεται (από την κυβερνητική προπαγάνδα) ότι το εμφανιζόμενο «πρωτογενές πλεόνασμα» προϋποθέτει αιματηρές θυσίες των Ελλήνων και κατάργηση ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, ενώ υποκρύπτει οφειλές κοινωνικών παροχών και άλλων υποχρεώσεων τις οποίες είτε αρνείται να καταβάλει είτε ετεροχρονίζει το Ελληνικό Δημόσιο.

Ταυτοχρόνως όμως με την αναφορά για την ύπαρξη «πρωτογενούς πλεονάσματος», αποφεύγεται επιμελώς να τονίζεται ότι σ’ αυτό δεν υπολογίζονται οι τόκοι(!) τους οποίους όμως υποχρεωτικώς θα καταβάλει η Ελλάδα και οι οποίοι προδήλως υπερβαίνουν(!) το εμφανιζόμενο «πρωτογενές πλεόνασμα» και ως εκ τούτου ουσιαστικώς το ακυρώνουν!

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, τα δημοσιονομικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που κοινοποιήθηκαν στην EUROSTAT αποδεικνύουν ότι το Ελληνικό ΑΕΠ συρρικνώθηκε στο τέλος του 2013 στα 182,05 δις ευρώ από τα 222,15 δις ευρώ που αφορούσαν στην έναρξη της κρίσης. Ταυτοχρόνως, το δημόσιο χρέος αυξήθηκε στα 318,7 δις ευρώ, δηλαδή στο 175,1% του ΑΕΠ –και αυτό παρά το PSI. Όμως η προπαγάνδα της συγκυβέρνησης πανηγυρίζει την «έξοδο στις αγορές», αν και η έξοδος αυτή συνεπάγεται αύξηση του ελληνικού χρέους με επιτόκιο, μάλιστα, ύψους 4,95% (κουπόνι 4,75%). Για την «περιβόητη» αυτή «έξοδο» θα πρέπει να ελεγχθούν σε επίπεδο Ευρωπαϊκών Οργάνων το Συμβούλιο και η Επιτροπή. Θα πρέπει να ελεγχθούν εάν συνηγόρησαν για την αύξηση του ελληνικού χρέους υπό τις συνθήκες υπό τις οποίες η αύξηση αυτή έλαβε χώρα. Και τούτο γιατί επιμελώς αποσιωπάται εάν τηρήθηκε η πρόνοια του άρθρου 6 του Δημοσιονομικού Συμφώνου (FiscalPact).

Με βάση το άρθρο αυτό, πριν την έκδοση εθνικών χρεογράφων (π.χ. ομολόγων) θα πρέπει να υποβληθεί ειδική έκθεση στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή. Συνεπώς, είναι άξιο απάντησης εάν τηρήθηκε η προϋπόθεση αυτή, από την οποία θα αποδειχθεί το εύρος της συμπαιγνίας για τη θρυλούμενη έξοδο στις αγορές. Πάντως, καλά κερδοσκόπησαν (σ’ αυτό συμβάλλει και το ισχύον Αγγλικό Δίκαιο), οι από το Ηνωμένο Βασίλειο επενδυτές που απορρόφησαν το 1,41 δις ευρώ της συγκεκριμένης προσφοράς. (Υπ’ όψιν δε ότι το 33% αφορούσε hedgefunds ενώ μόλις το 14% αφορούσε Τράπεζες).

  • ως προς την «αποχώρηση της Τρόικα» και το «τέλος των Μνημονίων»

Στην προκειμένη περίπτωση ο λαϊκισμός της συγκυβέρνησης υπερβαίνει το μέτρο και την ανοχή όσων γνωρίζουν τα διαλαμβανόμενα. Και τούτο γιατί ισχύουν τα εξής:

Από 01/01/2013 έχει τεθεί σε ισχύ το νέο Δημοσιονομικό Σύμφωνο (αφ’ ότου η Φινλανδία ήταν το 12ο Κράτος της Ευρωζώνης που επικύρωσε τη Συνθήκη). Υπ’ όψιν ότι το Δημοσιονομικό Σύμφωνο έχει κυρωθεί στην Ελλάδα με το Ν.4063/2012. Με δεδομένες συνεπώς τις υπάρχουσες δεσμεύσεις, είτε αποχωρήσει η Τρόικα, είτε παρέλθει το χρονοδιάγραμμα και του έτους 2014, οι υποχρεώσεις που έχουν αναληφθεί από τη χώρα μας είναι δεδομένες και επιβάλουν μάλιστα την «ενσωμάτωση» του λεγόμενου «χρυσού κανόνα» στη συνταγματική τάξη. Υπ’ όψιν δε ότι ο «χρυσός κανόνας» αφορά τον με πάση θυσία ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Εφόσον δε υπάρξει απόκλιση από τον κανόνα αυτό, ενεργοποιούνται μηχανισμοί που αφορούν περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων. Οι χώρες δε που το χρέος τους υπερβαίνει το 60% έναντι του ΑΕΠ (όπως η Ελλάδα) καλούνται να μειώσουν το χρέος κατά 5% ανά έτος! Θα πρέπει λοιπόν να απαντηθεί, η κατ’ έτος επιβαλλόμενη κατά 5% μείωση του χρέους, ποιές ακριβώς θυσίες απαιτεί είτε παρέλθει ο χρόνος του Μνημονίου είτε όχι, είτε μας επισκέπτεται συχνά η Τρόικα είτε όχι.

Ενταύθα εγείρονται και τα εξής ερωτήματα:

Θα ακυρωθεί (π.χ.) ο Ν.3845/2010 που αφορά τα μέτρα για την εφαρμογή του «Μηχανισμού Στήριξης»; Εάν προσφύγουμε στις συγκεκριμένες ρυθμίσεις (βλ. ΦΕΚ 65/τ.Α/6.5.2010 και ειδικότερα σελ. 1349-1353) επιβάλλεται να απαντηθούν (π.χ.) τα εξής: α) θα υπάρξει μείωση του ΦΠΑ; β) τι θα γίνει με τη διεύρυνση της βάσης του ΦΠΑ; γ) θα παραμείνει η αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα; δ) θα επανέλθουν ο 13ος και 14ος μισθός και τα επιδόματα; ε) θα ακυρωθεί η απαίτηση μείωσης των συντάξεων; στ) θα καταργηθεί η απαίτηση αύξησης των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων; ζ) θα εξακολουθήσει η εξοικονόμηση πόρων από τον «Καλλικράτη»; η) τι θα συμβεί με την αξιούμενη μείωση των δημοσίων επενδύσεων; Όλα αυτά είναι μόνο μερικά-ελάχιστα ερωτήματα.

Κοινός τόπος είναι ότι η όποια αποχώρηση της Τρόικα δεν συνεπάγεται κατάργηση των δεσμεύσεων, ενώ για τη βέβαιη «νέα συμφωνία» θα επιδιωχθεί (για λόγους επικοινωνιακούς) να μην υπάρχει ο όρος «Μνημόνιο».

Ασφαλώς η εντατικοποίηση της προπαγάνδας της συγκυβέρνησης και του «συστήματος στήριξης» προκειμένου η κοινωνία να αποδεχθεί τους ισχυρισμούς τους θα αποδειχθεί μάταιη. Και τούτο γιατί ο λαός θα αξιοποιήσει τις εμπειρίες του!

Καλή Ανάσταση!